Γενικά:
Οι όγκοι του νωτιαίου μυελού αναπτύσσονται εντός του νωτιαίου μυελού, μεταξύ αυτού και των μηνίγγων ή έξω από αυτόν. Ανάλογα με την εντόπισή τους στη σπονδυλική στήλη, χωρίζονται σε εξωσκληρίδιους, ενδοσκληρίδιους και ενδομυελικούς όγκους.
Η συχνότητά τους είναι μικρότερη από αυτή των όγκων του εγκεφάλου στα παιδιά, και απαντώνται συνήθως σε ηλικίες 10-16 ετών.
Είδη:
Οι κυριότεροι τύποι όγκων του νωτιαίου μυελού είναι:
-Τα επενδυμώματα (οι συχνότεροι όγκοι νωτιαίου μυελού στα παιδιά)
-Τα αστροκυττώματα
-Τα αιμαγγειοβλαστώματα
Τα μηνιγγιώματα
Τα σβαννώματα
Συμπτώματα:
Τα συμπτώματα και οι κλινικές εκδηλώσεις αυτών των όγκων, εξαρτώνται από την εντόπιση και τον τύπο του όγκου (πχ. πρόκληση πιεστικών συμπτωμάτων ή συμπτώματα βλάβης στον ίδιο τον νωτιαίο μυελό). Τα κυριότερα συμπτώματα είναι:
-πόνος στην πλάτη ή τον αυχένα που χειροτερεύει με την κατάκλιση
-αδυναμία κάτω άκρων, αστάθεια, ή καθυστέρηση έναρξης βάδισης στα βρέφη
-υδροκέφαλος
-αιμωδίες (μουδιάσματα)
-σκολίωση ή ραιβόκρανο
-απώλεια ελέγχου ούρησης ή αφόδευσης
Θεραπεία:
Η θεραπεία των όγκων του νωτιαίου μυελού συνίσταται στη νευροχειρουργική αφαίρεση του όγκου, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν να γίνουν συμπληρωματικά ακτινοθεραπείες η χημειοθεραπείες.
