Χρόνια εισρόφηση

Με τον όρο εισρόφηση περιγράφεται η οξεία ή χρόνια δίοδος τροφής ή εκκρίσεων, πέρα από το επίπεδο των φωνητικών χορδών. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, διαταραχών του μηχανισμού κατάποσης ή δυσλειτουργίας των προστατευτικών μηχανισμών. Αποτελεί πιθανό αίτιο επίμονων συμπτωμάτων από το αναπνευστικό, κυρίως λόγω των υποτροπιαζουσών λοιμώξεων.

Οι κλινικές εκδηλώσεις της χρόνιας ή υποτροπιάζουσας εισρόφησης εξαρτώνται από την ηλικία, το είδος, την ποσότητα του εισροφόμενου υλικού και την κατάστασης του νεαρού ασθενούς.

Το χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ο χρόνιος ή υποτροπιάζων υγρός βήχας. Ενίοτε, ενδέχεται να απουσιάζει, λόγω χαμηλής ευαισθησίας του αντανακλαστικού του βήχα, οπότε η εισρόφηση χαρακτηρίζεται ως σιωπηλή.

Άλλα συμπτώματα είναι η θορυβώδης αναπνοή, όπως «βράσιμο» στο στήθος και συριγμός, τα επεισόδια πνιγμονής και η άπνοια, ιδιαίτερα στα βρέφη. Σε βρέφη αλλά και σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας η χρόνια εισρόφηση μπορεί να εκδηλωθεί κλινικά με υποτροπιάζουσες πνευμονίες ή ηπιότερα συμπτώματα, όπως βράγχος φωνής και «καθάρισμα λαιμού».

Η διάγνωση των εισροφήσεων βασίζεται κατά κύριο λόγο στο ιστορικό και την κλινική εξέταση, καθώς και τις διαθέσιμες εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις.

Οι χρόνιες εισροφήσεις συνδέονται αιτιολογικά με την εγκατάσταση χρόνιας πυώδους βρογχίτιδας και βρογχεκτασιών.

Η εύκαμπτη βρογχοσκόπηση προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες από την επισκόπηση του τραχειοβρογχικού δέντρου και τη λήψη βρογχοκυψελιδικού εκπλύματος.

Η θεραπεία καθορίζεται κυρίως από τη βαρύτητα της προσβολής του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος και το υποκείμενο αίτιο.