Δερματολογικό

Γενικά

Τα δερματολογικά νοσήματα των παιδιών χρήζουν ιδιαίτερης προσέγγισης από εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό, καθώς οι εκδηλώσεις τους ενδέχεται να είναι διαφορετικές από εκείνες των ενηλίκων και η θεραπεία τους συχνά προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της ευαίσθητης παιδικής ηλικίας.

Το Παιδο-δερματολογικό Τμήμα του Παιδιατρικού Κέντρου Αθηνών στελεχώνεται από ειδικούς παιδιάτρους, με εξειδίκευση στη δερματολογία και δερματολόγους με ειδική μέριμνα στα παιδιά.

Όλο το εύρος νοσημάτων του δέρματος, του τριχωτού της κεφαλής και των νυχιών των παιδιών, αντιμετωπίζεται από το δερματολογικό τμήμα μας υπεύθυνα και αποτελεσματικά, σύμφωνα με τα νεώτερα επιστημονικά δεδομένα.

Ιατρικές Υπηρεσίες

Στο τμήμα παιδιατρικής δερματολογίας πραγματοποιούνται:

  • Διαγνωστικές βιοψίες δέρματος (punch/shavebiopsies): Πρόκειται για την   αφαίρεση ενός δείγματος ιστού από τον οργανισμό. Στη συνέχεια, ο ιστός εξετάζεται με την βοήθεια μικροσκοπίου, ώστε να ληφθούν τα απαραίτητα αποτελέσματα για την διάγνωση δερματολογικών νοσημάτων
  • Κρυοθεραπεία: Είναι η εφαρμογή τοπικού ψύχους με οποιαδήποτε μορφή, με στόχο να ελαττωθεί η εσωτερική αιμορραγία και το οίδημα, ώστε να διευκολυνθεί η εξέλιξη της επούλωσης του δέρματος
  • Άμεσο παρασκεύασμα και καλλιέργεια υλικού βλαβών του δέρματος: Προκειμένου να προσδιοριστεί το γένος και το είδος της δερματολογικής βλάβης και να εξασφαλιστεί η επιλογή της καταλληλότερης θεραπείας, είναι σημαντικό να γίνει καλλιέργεια του υλικού
  • Έλεγχος σπίλων: Ο τακτικός έλεγχος ή η χαρτογράφηση μελανοκυτταρικών βλαβών (σπίλων – ελιών) συνιστά μια άκρως απαραίτητη και καθοριστικής σημασίας δερματολογική εξέταση
  • Κλινική εξέταση του ασθενούς και λήψη ιατρικού ιστορικού με στόχο την πλήρη διάγνωση
  • Θεραπεία αιμαγγειωμάτων με τη χορήγηση προπρανολόλης: Η θεραπεία με προπρανολόλη γίνεται από το στόμα και η δόση αυξάνεται σταδιακά. Το παιδί συνεχίζει να λαμβάνει το φάρμακο μέχρι να υποχωρήσει το αιμαγγείωμα και στη συνέχεια γίνεται σταδιακή διακοπή του φαρμάκου
  • Δερματοχειρουργική σε συνεργασία με το τμήμα πλαστικής χειρουργικής: Δερματοχειρουργική ονομάζεται η υποειδικότητα της δερματολογίας που ασχολείται με τη διάγνωση και τη θεραπεία ποικίλων δερματικών παθήσεων, με σκοπό τη λειτουργική και αισθητική αποκατάσταση τους
  • Γονιδιακός έλεγχος γενετικών νοσημάτων σε συνεργασία με κέντρα του εξωτερικού
  • Συστηματικά νοσήματα με εκδηλώσεις στο δέρμα: Αντιμετωπίζονται σε συνεργασία με ιατρούς άλλων παιδιατρικών δερματικών υποειδικοτήτων (Συστηματικός Ερυθηματώδης λύκος, σκληρόδερμα)

Επιπρόσθετα, λειτουργεί ειδικό Ιατρείο Ατοπικής Δερματίτιδας σε συνεργασία με το Παιδοαλλεργιολογικό Τμήμα του Παιδιατρικού κέντρου Αθηνών.

Τέλος, στο Δερματολογικό Τμήμα εφαρμόζεται διεπιστημονική προσέγγιση από μια γκάμα ειδικών όπως: παιδο-δερματολόγοι, παιδίατροι, παιδοκαρδιολόγοι, πλαστικοί κλπ.

Αιμαγγείωμα βρεφικής ηλικίας Διαβάστε περισσότερα

Το αιμαγγείωμα βρεφικής ηλικίας είναι ένας καλοήθης (μη-καρκινικός) όγκος κυττάρων, που δημιουργείται στην βρεφική ηλικία από ενδοθηλιακά κύτταρα τα οποία σχηματίζουν τα αιμοφόρα αγγεία. Αυτή η συλλογή των μικρών αιμοφόρων αγγείων μπορεί να παρατηρηθεί στο δέρμα (επιφανειακά, ερυθρού χρώματος) ή κάτω από το δέρμα (βαθιά κυανού χρώματος). Συχνά είναι και τα αιμαγγειώματα μεικτού τύπου τα οποία είναι συνδυασμός επιφανειακού και βαθέως τύπου. Πρέπει να γίνει διαφοροποίηση των αιμαγγειωμάτων από τις αγγειακές δυσπλασίες, οι οποίες έχουν διαφορετική πορεία και συνήθως δεν υποστρέφουν.

Τα αιμαγγειώματα βρεφικής ηλικίας, συνήθως δεν παρατηρούνται στη γέννηση, αλλά μερικές μέρες η εβδομάδες αργότερα. Τους 3 πρώτους μήνες τα αιμαγγειώματα παρουσιάζουν ταχεία ανάπτυξη και στους 6-10 μήνες, συνήθως, σταθεροποιούνται και εν συνεχεία εισέρχονται σε περίοδο υποστροφής.

Τα αιμαγγειώματα μπορεί να εξαφανισθούν πλήρως, να παραμείνουν ως ένας μικρός ινώδης ιστός ή να επιπεδωθούν και να έχουν ένα ορατό δίκτυο αγγείων στην επιφάνεια τους.

Τα περισσότερα αιμαγγειώματα εξαφανίζονται χωρίς ιατρική παρέμβαση μέχρι την ηλικία των 5-7 ετών, ενώ τα μεγαλύτερα σε μέγεθος αιμαγγειώματα συνεχίζουν να υποστρέφουν μέχρι την ηλικία 8-10 ετών.

Ένδειξη για θεραπεία αποτελούν τα αιμαγγειώματα που εμποδίζουν ζωτικές λειτουργιές όπως η όραση, η αναπνοή, η σίτιση, αυτά που μπορεί να προκαλέσουν έντονη δυσμορφία και αυτά που εξελκώνονται.

Ατοπική δερματίτιδα Διαβάστε περισσότερα

Το έκζεμα είναι το πιο συχνό δερματικό νόσημα της βρεφικής και παιδικής ηλικίας. Κύρια συμπτώματα του εκζέματος είναι η ερυθρότητα, η ξηροδερμία και ο κνησμός. Το έκζεμα χαρακτηρίζεται από υφέσεις και εξάρσεις κατά την πορεία του και από εποχικότητα στις εκδηλώσεις του. Συχνά, υπάρχει οικογενειακό ιστορικό εκζέματος , άσθματος ή αλλεργικής ρινίτιδας/επιπεφυκίτιδας.

Το ποσοστό του εκζέματος στα παιδιά έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, λόγω των μεταβαλλόμενων περιβαλλοντικών συνθηκών. Σύμφωνα με έρευνες, το 60% των παιδιών θα νοσήσουν από ατοπική δερματίτιδα μέσα στα πρώτα δύο χρόνια της ζωής τους και το 80% μέσα στην πρώτη πενταετία. Οι κλινικές εκδηλώσεις του εκζέματος, ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία εμφάνισης του και τη βαρύτητα του.

Το δέρμα των παιδιών που πάσχουν από έκζεμα υπεραντιδρά σε αλλεργιογόνα του περιβάλλοντος, όπως είναι το χόρτο, η γύρη, τα ακάρεα της σκόνης, το τρίχωμα των ζώων (γάτες, σκύλοι). Η βλάβη της επιδερμίδας, η ανοσολογική διαταραχή του δέρματος και η τοπική φλεγμονή που επιδεινώνεται από μικροβιακούς παράγοντες, είναι υπεύθυνες για τη χρονιότητα του εκζέματος στην πορεία του.

Το έκζεμα είναι, συνήθως, χειρότερο το χειμώνα, όταν ο κρύος καιρός κι η χαμηλή υγρασία αυξάνουν την ξηρότητα του δέρματος. Μια έξαρση ατοπικής δερματίτιδας μπορεί, επίσης, να συνδέεται με την οδοντοφυΐα, τους εμβολιασμούς ή ακόμη και με μια ήπια λοίμωξη όπως ένα κρυολόγημα.

Η αντιμετώπισή του εκζέματος περιλαμβάνει εκπαίδευση των μικρών ασθενών και των κηδεμόνων τους στην αντιμετώπισή του, καθώς και εξατομίκευση της αγωγής στο κάθε παιδί, ανάλογα με την ηλικία του και τη βαρύτητα του, για να υπάρξει το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Δυσχρωμίες δέρματος Διαβάστε περισσότερα

Οι διαταραχές υπερμελάγχρωσης, που εμφανίζονται λόγω της αυξημένης ποσότητας μελανίνης ή του αυξημένου αριθμού των μελανινοκυττάρων σε διάφορες δερματικές περιοχές, καταλαμβάνουν σημαντικό ποσοστό δερματικών εκδηλώσεων της παιδικής ηλικίας, προκαλώντας δυσχρωμίες στο δέρμα. Ανάλογα με την αιτιολογία τους διακρίνονται σε συγγενείς και επίκτητες βλάβες και ανάλογα με την έκταση τους σε εντοπισμένες και γενικευμένες βλάβες.

Η μελαγχρωματική κνίδωση (δερματική μαστοκυττάρωση) αποτελεί ακόμη μία αιτία συγγενούς υπερμελάγχρωσης στην παιδική ηλικία, με χαρακτήρες τόσο εντοπισμένων όσο και γενικευμένων βλαβών. Η μελαγχρωματική κνίδωση παρουσιάζεται στο 80% των περιπτώσεων μέχρι την ηλικία των 2 ετών και εξαφανίζεται στην πλειοψηφία των παιδιών πριν την εφηβεία.

Τέλος, οι φακοειδείς κηλίδες είναι διαμέτρου 3-15 χιλ., περισσότερο σκουρόχροες από τις εφηλίδες (φακίδες) και τις καφεοειδείς κηλίδες, τείνουν να μην αλλάζουν το χρώμα τους κατά τη διάρκεια του έτους και δύνανται να παρουσιαστούν σε βλεννογόνους και ακόμα πάνω στον επιπεφυκότα των οφθαλμών.

Ο μεταφλεγμονώδης υπερχρωματισμός είναι η πιο συχνή επίκτητη αιτία υπερμελάγχρωσης στα παιδιά. Ο μεταφλεγμονώδης υπερχρωματισμός οφείλεται, είτε σε αντιδραστική αύξηση της μελανίνης, λόγω των φλεγμονωδών κυττάρων που συγκεντρώνονται τοπικά στη βλάβη, είτε στη διάσπαση του χοριοεπιδερμικού ορίου, λόγω φλεγμονής και την επακόλουθη διαφυγή μελανίνης, η οποία προσλαμβάνεται από τα μελανινομακροφάγα και παραμένει εντοπισμένη με διαδικασία παρόμοια με το σχηματισμό τατουάζ.

Αιτίες που συχνά τον προκαλούν τον μεταφλεγμονώδη υπερχρωματισμό, είναι: το έκζεμα, τα τσιμπήματα εντόμων, η ψωρίαση, η ροδόχρους πιτυρίαση, εντοπισμένες φαρμακευτικές αντιδράσεις στο δέρμα (τετρακυκλίνες, ανθελονοσιακά), η εντοπισμένη σκληροδερμία και ιλαροειδή εξανθήματα μεταλοιμώδους αιτιολογίας.

Οι διαταραχές υπομελάγχρωσης στο χρώμα του δέρματος ανάλογα με την ηλικία εμφάνισης, μπορεί να είναι συγγενείς ή επίκτητες και ανάλογα με την έκταση τους ταξινομούνται σε εντοπισμένες ή γενικευμένες διαταραχές υπομελάγχρωσης.

Ο οφθαλμοδερματικός αλφισμός είναι ο πιο κοινός τύπος γενικευμένης διαταραχής υπομελάγχρωσης με συμμετοχή των οφθαλμών.

Σε βρέφος με εντοπισμένη συγγενή υποχρωματική βλάβη, θα πρέπει να γίνει η διαφορική διάγνωση ανάμεσα στον αναιμικό σπίλο, τον αχρωμικό σπίλο και τις λευκές κηλίδες της οζώδους σκλήρυνσης.

Οι υποχρωμίες επίκτητης αιτιολογίας στα παιδιά περιλαμβάνουν τη λεύκη, τον μεταφλεγμονώδη υποχρωματισμό και τη λευκάζουσα πιτυρίαση.

Η λεύκη οφείλεται στην επιλεκτική καταστροφή των μελανινοκυττάρων, με αποτέλεσμα την κατά τόπους λεύκανση του δέρματος, των τριχών και των βλενογόννων. Αποτελείται από άχροες κηλίδες, συνηθέστερα με συμμετρική κατανομή στα παιδιά και ιδιαίτερη προτίμηση γύρω από το στόμα και πάνω στις οστικές προεξοχές.

Σε παιδί με εντοπισμένες επίκτητες υποχρωματικές κηλίδες, ο μεταφλεγμονώδης υποχρωματισμός θα πρέπει να τίθεται στη διαφορική διάγνωση, λόγω της προσωρινής αδρανοποίησης ή καταστροφής των μελανινοκυττάρων που συχνά παρατηρείται κατόπιν φλεγμονής ή τραυματισμού. Η ποικιλόχρους πιτυρίαση, η ανεμοβλογιά, οι χρόνιες εντοπισμένες βλάβες εκζέματος και τα δήγματα εντόμων αποτελούν συχνά αιτίες μεταφλεγμονώδους υποχρωματισμού.

Φυσικά η χρήση αυξημένης ηλιοπροστασίας στη μεγαλύτερη διάρκεια του χρόνου είναι επιβεβλημένη και θα πρέπει να αποτελεί βασικό συστατικό στοιχείο της ιατρικής συμβουλευτικής σε όλες τις μορφές δυσχρωμικών βλαβών.

Τέλος, είναι αναγκαίο να προτείνεται συνεργασία με ομάδες ψυχολογικής υποστήριξης σε περιπτώσεις που η έκταση των δυσχρωμικών βλαβών είναι μεγάλη και η συναισθηματική φόρτιση των πασχόντων παιδιών, ιδιαίτερα έντονη.

Μελανοκυτταρικοί σπίλοι Διαβάστε περισσότερα

Οι συγγενείς μελανοκυτταρικοί σπίλοι αποτελούνται από καλοήθεις συναθροίσεις των μελανοκυττάρων του δέρματος και συνηθέστερα υπάρχουν κατά τη γέννηση ή εμφανίζονται κατά τις πρώτες εβδομάδες της ζωής. Σπανιότερα, μελανοκυτταρικοί σπίλοι μπορεί να εμφανιστούν μέχρι τα δύο πρώτα έτη της ζωής (nevus tardive).

Πολλές φορές, απασχολεί ιδιαίτερα τους γονείς ο κίνδυνος ανάπτυξης μελανώματος σε έδαφος συγγενών μελανοκυτταρικών σπίλων. Αυτό που γενικά ισχύει, είναι πως το μελάνωμα απαντάται σπανίως κατά την παιδική κι εφηβική ηλικία. Αυτό που έχουν δείξει οι περισσότερες μελέτες είναι ότι ο κίνδυνος ανάπτυξης μελανώματος σε συγγενείς μελανοκυτταρικούς σπίλους εξαρτάται από το μέγεθος του σπίλου.

Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι που προτείνονται για την αφαίρεση των συγγενών μελανοκυτταρικών σπίλων, με διαφορετικά πλεονεκτήματα ή μειονεκτήματα. Η χειρουργική αφαίρεση, η απόξεση, η κρυοθεραπεία, τα χημικά peeling και το laser, είναι μερικές από τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται. Εκείνο που τονίζεται, όμως, είναι ότι η κάθε περίπτωση θα πρέπει να εξατομικεύεται.

Γενικά, οι γονείς θα πρέπει να έχουν υπ’ όψιν τους ότι η ανάπτυξη του μελανώματος σε έδαφος συγγενών μελανοκυτταρικών σπίλων κατά την παιδική ηλικία, είναι πολύ σπάνια αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εφησυχάζουν. Συνιστάται μια αρχική εκτίμηση των μελανοκυτταρικών σπίλων στην πρώτη παιδική ηλικία από ειδικό γιατρό, αυξημένα μέτρα προστασίας από τον ήλιο και αναζήτηση της συμβουλής του ειδικού σε οποιαδήποτε περίπτωση αλλαγής της κλινικής εικόνας, που προβληματίζει και παρατηρείται από τους γονείς.

Ψωρίαση Διαβάστε περισσότερα

Η ψωρίαση είναι μια χρόνια φλεγμονώδης, μη μεταδοτική, δερματική νόσος, η οποία χαρακτηρίζεται από ξηρές, κόκκινες, λεπιδώδεις κηλίδες ή πλάκες. Οι δερματικές βλάβες μπορούν να εμφανίζονται συχνά κατ’ απρόβλεπτο τρόπο.

Ως ηλικία έναρξης της ψωρίασης λογίζεται συχνά η εφηβεία, αλλά για έναν στους 10 νοσούντες, τα συμπτώματα εμφανίζονται πριν από το 10ο έτος της ζωής τους.

Οι αιτίες ψωρίασης δεν είναι πλήρως κατανοητές. Πρόκειται για μια πολύ-παραγοντική νόσο, με την κληρονομικότητα να διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο.

Ανεξάρτητα από το οικογενειακό ιστορικό, ένα ερέθισμα εξακολουθεί να είναι απαραίτητο για την εμφάνιση της ψωρίασης. Το στρες και οι στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις φαίνεται να συμβάλλουν σημαντικά στην πρώτη εκδήλωση ή την έξαρση της νόσου.

Εναύσματα μπορεί να περιλαμβάνουν ακόμα κι έναν τραυματισμό στο δέρμα, ενώ για ορισμένα παιδιά, η εφηβεία φαίνεται επίσης να αποτελεί εκλυτικό αίτιο για την εκδήλωση της ψωρίασης.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι ψωρίασης. Ο συχνότερος τύπος στην παιδική ηλικία είναι η ψωρίαση κατά πλάκας. Στα παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών, η ψωρίαση εκδηλώνεται συνήθως ως περιγεννητικό εξάνθημα ή παράτριμμα, με τάση για διασπορά σε αλλά σημεία, ενώ στα μεγαλύτερα παιδιά εμφανίζεται στις εκτατικές επιφάνειες των αγκώνων και των γονάτων και συχνότερα στην περιοχή του κεφαλιού.

Η αντιμετώπιση της ψωρίασης περιλαμβάνει τη χρήση τοπικών ή σπανιότερα συστηματικών παραγόντων, ανάλογα με τον τύπο και την έκτασή της και απαιτεί την εξατομίκευση της αγωγής ανάλογα με τις ανάγκες των μικρών ασθενών.

Γιατί εμάς

Το Δερματολογικό Τμήμα διαθέτει μεγάλη εμπειρία στη διενέργεια των παιδοδερματολογικών μικρό επεμβάσεων, όπως είναι η αντιμετώπιση της μολυσματικής τερμίνθου, μυρμηγκιών και άλλων παθήσεων, με όλες τις επικρατούσες ιατρικές μεθόδους, όπως είναι η κρυοπηξία κ.α.

Επίσης, η δερματική πάθηση αντιμετωπίζεται συνολικά, με διερεύνηση των βασικότερων αιτίων που την ακολουθούν και εξετάζεται η γενικότερη εικόνα του παιδιού, ώστε να δοθεί σε βάθος λύση στο εκάστοτε πρόβλημα.

Ιατροί Τμήματος

ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΗΣ
Παιδίατρος - Παιδοδερματολόγος

Επιστημονικός Συνεργάτης του Παιδιατρικού Κέντρου Αθηνών

Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 2000. Μετά την ολοκλήρωση της υποχρεωτικής υπηρεσίας υπαίθρου στο νομό Κυκλάδων (ΚΥ Μήλου), ειδικεύτηκε στην Παιδιατρική στο Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Χανίων, στο Νοσοκομείο Guys and St Thomas του Λονδίνου και στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία»....

ΠΑΓΟΥΝΗ ΑΝΝΑ
Δερματολόγος Ενηλίκων - Παίδων

Επιστημονικός Συνεργάτης του Παιδιατρικού Κέντρου Αθηνών