Ομφαλοκήλη

Η ομφαλοκήλη αποτελεί συγγενή βλάβη του κοιλιακού τοιχώματος και οφείλεται σε ατελή σύγκλειση του ομφαλικού δακτυλίου. Μέσα από αυτό το έλλειμμα προβάλλει περιεχόμενο της κοιλιάς (επίπλουν ή έντερο) μέσα σε σάκο (κηλικό σάκο). Κατά τη γέννηση ο ομφαλικός δακτύλιος είναι φυσιολογικά κλειστός.

Η διάγνωση της ομφαλοκήλης είναι κλινική και γίνεται τις πρώτες μέρες της ζωής ως ένα «φούσκωμα» (έπαρμα), συχνά εντυπωσιακού μεγέθους, στη θέση του ομφαλού, που αυξάνει σε μέγεθος, όταν το παιδί κλαίει.

Το γεγονός ότι η ομφαλοκήλη μεγαλώνει πολύ στο κλάμα δεν θα πρέπει να ανησυχεί τους γονείς. Πιέζοντας κανείς ελαφρά με το δάχτυλο την ομφαλοκήλη μπορεί να νιώσει το έντερο να υποχωρεί στην περιτοναϊκή κοιλότητα όπως επίσης και το χάσμα του ομφαλικού δακτυλίου.

Το χάσμα της ομφαλοκήλης είναι συνήθως μικρό (μικρότερο από 1 εκατοστό), και κλείνει μόνο του μέχρι την ηλικία των 2-4 χρονών σε ποσοστό κοντά στο 90%. Το ενδεχόμενο εγκλωβισμού του εντέρου στην ομφαλοκήλη (περίσφιξη) είναι εξαιρετικά σπάνιο (μικρότερο του 1%) ωστόσο εάν συμβεί χρήζει άμεσης χειρουργικής αποκατάστασης.

Ομφαλοκήλες με χάσμα μεγαλύτερο από 1,5 - 2 εκατοστά είναι απίθανο να υποστρέψουν αυτόματα και μετά την ηλικία των 2 ετών θα πρέπει να αντιμετωπισθούν χειρουργικά.

Το ίδιο ισχύει γενικά για κάθε ομφαλοκήλη που δεν έχει υποστρέψει έως την ηλικία των 4 ετών. Πρακτικές «της γιαγιάς» με τοποθέτηση κέρματος πάνω στην ομφαλοκήλη για να κλείσει γρηγορότερα ή με όποιου άλλου τύπου πιεστική επίδεση θα πρέπει να αποφεύγονται καθώς το μόνο αποτέλεσμα που έχουν είναι ο ερεθισμός του λεπτού δέρματος που βρίσκεται πάνω από την κήλη με κίνδυνο να ραγεί.

Η αποκατάσταση της ομφαλοκήλης γίνεται με μικρή ημικυκλική (ημισεληνοειδή) τομή στο κάτω μέρος του ομφαλού και κλείσιμο του χάσματος. Το παιδί βγαίνει από το νοσοκομείο μετά από λίγες ώρες νοσηλείας. Μια μικρή γάζα που πιέζει το χειρουργικό τραύμα παραμένει για λίγες μέρες.

Προδιαθεσικοί παράγοντες για την ανάπτυξη ομφαλοκήλης θεωρούνται η μαύρη φυλή, διάφορα γενετικά σύνδρομα και η προωρότητα (νεογνά με βάρος γέννησης μικρότερο από 1.200 γραμμάρια εμφανίζουν ομφαλοκήλη σε ποσοστό έως και 80%).

Παρεμφερής κατάσταση, που οφείλει να διακριθεί από την ομφαλοκήλη, είναι η κήλη της λεύκης γραμμής, όπου το χάσμα βρίσκεται συνήθως μεταξύ ομφαλού και στέρνου. Εδώ το «φουσκωματάκι» δεν είναι ευένδοτο καθώς αυτό που προβάλει δεν είναι έντερο αλλά μάζα λίπους (προπεριτοναϊκό λίπος). Η περίσφιγξη έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να συμβεί σε σχέση με την ομφαλοκήλη, με αποτέλεσμα τη νέκρωση του λίπους και άσηπτη φλεγμονή.

Γενικά συνιστάται η χειρουργική αντιμετώπιση της κήλης λευκής γραμμής εφόσον ανακαλυφθεί. Ωστόσο θα πρέπει να αναφερθεί πως και σε αυτό τον τύπο κήλης υπάρχει σε σημαντικό ποσοστό το ενδεχόμενο αυτόματης υποστροφής. Η χειρουργική αποκατάσταση γίνεται με μικρή επιμήκη μέση τομή που απαιτεί λίγες ώρες νοσηλείας.

Τέλος υπάρχει η παραομφαλική κήλη, η οποία, όμως, είναι εξαιρετικά σπάνια στα παιδιά.