Αεροαλλεργιολογικά νοσήματα

Αυτά είναι τα αλλεργιογόνα που υπάρχουν στον αέρα που εισπνέουμε. Τα αλλεργιογόνα προκαλούν κυρίως αλλεργική ρινίτιδα, επιπεφυκίτιδα ή/και βρογχικό άσθμα, ανάλογα με το αν προσβάλλεται η μύτη, τα μάτια ή/και ο πνεύμονας αντίστοιχα. Κλασικό παράδειγμα είναι τα αλλεργιογόνα που περιέχονται στις γύρεις διαφόρων φυτών και δέντρων και περιέχονται σε μεγάλες ποσότητες στην ατμόσφαιρα κατά την περίοδο ανθοφορίας -συνήθως την άνοιξη. Τα φυτά τα οποία ενδιαφέρουν από αλλεργιολογικής πλευράς είναι εκείνα που δεν διαθέτουν μεγάλα άνθη με έντονα χρώματα.

Σημαντικά είναι επίσης τα αλλεργιογόνα των ακάρεων της οικιακής σκόνης, των μικροσκοπικών εντόμων που κατακλύζουν κατά εκατομμύρια τα σπίτια μας και προκαλούν αναπνευστικά συμπτώματα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Τα ακάρεα ζουν μέσα στη σκόνη και τα αλλεργιογόνα τους προέρχονται από τμήματα του σώματος και από τα περιττώματά τους τα οποία αναμειγνύονται με τα σωματίδια της σκόνης και εν συνεχεία εισπνέονται.

Τέλος, συχνά αίτια αλλεργίας είναι τα σωματίδια διαφόρων μυκήτων, που αναπτύσσονται συχνά σε χώρους με έντονη υγρασία, όπου ζουν κατοικίδια ζώα (γάτες, σκύλοι κλπ.) αλλά και άλλοι απρόσκλητοι επισκέπτες, όπως η οικιακή κατσαρίδα.

Τα αεροαλλεργιογόνα προκαλούν έντονη καταρροή, φτέρνισμα ή δύσπνοια. Την άνοιξη όμως, που τα φορτία των γύρεων είναι εξαιρετικά μεγάλα, η συμπτωματολογία των αλλεργιογόνων είναι περισσότερο έντονη. Επίσης, τα ακάρεα πολλαπλασιάζονται κυρίως το φθινόπωρο και την άνοιξη.

Επειδή τα ακάρεα υπάρχουν καθ’ όλη την διάρκεια του έτους, μπορεί ο ασθενής να έχει ολοετή συμπτωματολογία ή κρίσεις κατά τη διάρκεια των δύο εποχών που ήδη αναφέρθηκαν παραπάνω.

Η διάγνωση των αλλεργιογόνων νοσημάτων γίνεται με δοκιμασίες αναπνευστικής λειτουργίας, οι οποίες αποσκοπούν στη διάγνωση του άσθματος και την ενδεχόμενη συσχέτισή του με το αλλεργικό υπόστρωμα του ασθενούς. Η πιο σημαντική από αυτές είναι η σπιρομέτρηση που γίνεται εύκολα. Επειδή, όμως, απαιτεί ένα σημαντικό βαθμό συνεργασίας εκ μέρους του ασθενούς, είναι δύσκολο να γίνει σε παιδιά κάτω των 7-8 ετών.

Σε μικρότερες ηλικίες, που δε συνεργάζονται στην τέλεση της σπιρομέτρησης και στις οποίες η διάγνωση είναι δύσκολο να γίνει, ιδιαίτερα χρήσιμη είναι η ταλαντωσιμετρία. Πρόκειται για πολύπλοκη τεχνική που μπορεί να δώσει χρήσιμες πληροφορίες τόσο για τη διάγνωση όσο και την παρακολούθηση του άσθματος στα παιδιά.